Komt tijd, komt raad

(Betoog Kadernota 21 juni 2010)
De beleving van tijd blijft een curieuze kwestie. Negen weken is het geleden dat ons nieuwe college is gestart, negen weken is heel kort, maar langer dan de meeste andere colleges die geïnstalleerd zijn, dankzij heel vlotte onderhandelingen. In Wageningen hebben we die race tegen de klok gewonnen, hadden we een paar dagen langer onderhandeld, dan zou het überhaupt niet mogelijk zijn geweest om nu een kadernota te presenteren.

Daarom is GroenLinks erg content dat er een ligt. Het was een briljant moment om voor het eerst een kadernota te lezen waarin je eigen coalitieakkoord verwerkt is. Onze ambitie reikt verder dan het herverdelen van potjes geld alleen. Want we willen niet alleen bezuinigen, we willen beleid slimmer vormgeven, effectiever laten zijn en daar is durf en inventiviteit voor nodig.

Meest relevant op dit moment is dat we op koers zitten. Het doel is duidelijk, de weg ernaartoe uitgezet . En in de afgelopen negen weken heeft de tijd niet stilgestaan, integendeel. Er is nu al ruim een derde van de totale ombuigingsopdracht van 5,5 miljoen gerealiseerd. Bijna twee miljoen in eigen huis, binnen de muren van het stadhuis, en een sluitende begroting voor 2010 en 2011.

Het proces om de burgers bij de bezuinigingen te betrekken, dat gestart is met het lanceren van de Begrotingswijzer, is een uitwerking van de afspraken in het coalitieakkoord. We willen samen met de stad invulling geven aan de bezuinigingen die de samenleving direct raken. Dit is een heldere politieke keuze, die ook het stempel 100% GroenLinks verdient. Onze handtekening staat in reuzenletters midden over deze plannen. Zo willen we politiek voeren. Het maakt deel uit van het nakomen van onze verkiezingsbelofte om de deuren van het stadhuis open te gooien. Dit is de frisse wind die door het stadhuis moest waaien, van transparante en toegankelijke politiek.

De bezuinigingen samen met de stad vormgeven is geen carte blanche. Natuurlijk niet, onze links-progressieve coalitie heeft een sterke signatuur, een visie en toekomstplannen voor Wageningen, we hebben afspraken gemaakt in het coalitieakkoord. En in datzelfde akkoord hebben we bewust gekozen om ruimte te laten voor keuzes in samenspraak met de stad. De grenzen die die ruimte bepalen zijn evident.

Essentieel onderdeel van onze politieke visie is openheid, samenwerking en vernieuwing. Wij willen gedragen, slimme en toekomstgerichte ombuigingsvoorstellen. Waarbij nu investeren, leidt tot baten in de nabije toekomst. Waarbij we burgers en bedrijven blijven verleiden om duurzamer te wonen en te werken. We willen de deskundigheid en inventiviteit van de Wageningers gebruiken. En we hopen, van Wageningers, die betrokken zijn bij de groene omgeving, ideeën te krijgen die geld en groene ruimte sparen.

De wijze waarop het college de burgers raadpleegt met onder andere de Begrotingswijzer is een goed voorbeeld van de politieke vernieuwing die we willen. Wageningen als pioniersstad, zoals dagblad Trouw de Wageningse aanpak afgelopen week portretteerde. Daar zijn we trots op.

De balans na negen weken: Ruim een derde van de totale ombuiging van 5,5 miljoen is gerealiseerd. De begrotingswijzer is online. Er wordt de hele zomer hard doorgewerkt om het interactief proces met de stad in september te kunnen afronden. In tijden van crisis is er voor het college geen tijd om stil te staan.

Een wijze raad daarentegen wacht het moment af dat cruciale informatie bekend is en gaat op basis daarvan aan de slag. Een slimme raad wil een goede en integrale afweging maken. Het verplaatsen van het beslissingsmoment een paar maanden in de tijd geeft ons de ruimte én informatie die we nodig hebben, om goed verantwoord en gedragen beleid te maken. Of het nú is, of in november: de raad beslist en heeft altijd het laatste woord.

Ten slotte een tweetal inhoudelijke punten:
De Olympiahal- Een zucht van verlichting. Eindelijk een oplossing, nieuw beleid dat eerlijker is. Het alternatief zou zijn 1500 sporters op straat. Volgens GroenLinks is dat voor geen enkele partij acceptabel. Daarom zijn we opgelucht dat het college de raad een oplossing aanbiedt.

Uitbreiding Pantarijn- Duurzaam gebruik van materialen en voorkomen van nodeloze sloop is een belangrijk uitgangspunt voor de GroenLinks fractie. Wat ons betreft verdient hergebruik van bestaande gebouwen de voorkeur en moet daarom eerst onderzocht worden voordat er naar de optie van nieuwbouw wordt gekeken. Fijn dat het college heeft toegezegd de optie van hergebruik eerst serieus te onderzoeken.

Ik sluit af met een uitnodiging gericht aan de collega-raadsleden. De politieke posities zijn na de verkiezingen fors door elkaar geschud. Dat resulteert automatisch in een zoektocht hoe om te gaan met de nieuwe eigen rol in het veranderde politieke landschap. GroenLinks zit zelf ook midden in deze ontdekkingstocht. Ik zou de andere partijen willen uitnodigen om niet te kiezen voor alleen fouten zoeken en evenmin in om blind in de ‘wij volgen het college’ modus te zitten.
GroenLinks vindt een krachtige raad een voorwaarde voor een sterke lokale democratie. Ik heb dat gezegd toen GroenLinks in de oppositie zat, en dat zeg ik ook nu GroenLinks in de coalitie zit. Juist in deze moeilijke tijden zou het ons als raad sieren als we elkaar in onze gezamenlijke verantwoordelijkheid kunnen vinden. De attitude die daar het beste bij past -voor zowel oppositie als coalitie, en in het belang van Wageningen- is een kritisch constructieve houding. Daar zit de gezamenlijke ruimte, daar kunnen we elkaar ontmoeten.

1 reactie op dit artikel

Frans Kokkeler | 23 juni 2010 - 10:50 | Link

Je noemt de begrotingswijzer een goed voorbeeld van politieke vernieuwing, Dat kan ik me vanuit GroenLinks wel voorstellen maar andersdenkenden krijgen niet de kans hun mening naar voren te brengen omdat het niet mogelijk is te kiezen voor bezuinigingen op milieu en werk en inkomen. Hoezo openheid en de burger erbij betrekken?

Ook bij de Olympiahal slaat GroenLinks de plank volledig mis en laat de oren hangen naar de fam. Berkhout. Deze familie heeft de grond van de hal jaren lang om niet in erfpacht van de gemeente gekregen maar daar hoor je niemand over.
Vervolgens is hier gewoon sprake van ondernemersrisico, als mensen jouw product te duur vinden heb je gewoon pech. Oneerlijke concurrentie met de gemeentelijke sporthallen is geen argument. De gemeente heeft voor de exploitatie van accommodaties de keus uit zelf doen of het beheer uit handen geven aan derden en hiervoor een vergoeding betalen (= geen subsidie). Deze laatste optie is voor de gemeente (en dus voor de sportverenigingen) veel goedkoper en efficiënter. Het subsidiëren van een commerciële instelling met 200.000 Euro is geen gemeentelijke taak, krijgt bijv. de Plataan nu ook subsidie nu het precedent geschapen is?
Nog even iets over die 1500 sporters die zogenaamd op straat zouden komen. In de tijd dat ik in de Sportraad Wageningen zat zijn sporthal De Aanloop en sporthal De Vlinder gebouwd. Gebruikers van de Olympiahal hebben toen het aanbod gekregen om met voorrang te verhuizen naar één van deze 2 hallen maar verschillende verenigingen weigerden en de indruk bestond dat de fam. Berkhout daar een rol in heeft gespeeld.

Reageer op dit artikel